içerik yükleniyor...Yüklenme süresi bağlantı hızınıza bağlıdır!

RÜZGARI DİZGİNLEYEN ÇOCUK

   Gerçek bir hayat hikayesinin sinemaya uyarlanmasıyla ortaya çıkan Rüzgarı Dizginleyen Çocuk filminde William Kamkwamba’nın hayat hikayesi anlatılıyor.Filmin senaryosunu başarılı yönetmen Chitewel Ejiofor ile beraber yazan William Kamkwamba yaşadığı bu trajik ancak bir o kadar da başarılarla dolu hayatını bizlere sunuyor.

 

 

  Filmde Kenya da yaşayan  bir grup kabilenin yaşadığı kuraklık sebebiyle kıtlık sorunlarını bize aktarmaktadır . Her bir  aile kendi içinde yaşıyordu acısını çünkü kimse kimsenin dermanı değildi herkes kendi karnına gidecek tek bir lokmanın umudundaydı. Ve baş karakter olan William Kamkwamba  ve ailesinide olumsuz olarak etkilemişti bu kuraklık .Tüm köy halkı, çocuklar, bebekler açlıkla baş etmek için çabalıyorlardı .Hatta okumayı çok seven  William Kamkwamba ‘nın okula gitmesine engel olmuştur . Çünkü ailesi okul parasını ödeyecek geçim kaynağını kıtlık sebebiyle ekememiş ve ekse dahi ürün alamamıştılar. Kıtlık dolayısıyla ablası okulun öğretmeni ile kaçmıştı. William Kamkwamba tüm bu engellere rağmen okumanın üretmenin bir yolunu bulmuştur. Ailesinin dahi kendi fikirlerine saygı duymaması bunu başaracağına inanmaması onu yıldırmamıştı.Fizik kitaplarını okuyarak ,deneyerek çok tepkiler alsada köyüne rüzgar türbini yapar ve ilk olarak elektrik sonrasında suyu köyüne getirir.

 

 

  Tüm bu engeller ,zorluklar içinde bir çocuğun var oluş mücadelesiydi anlatılan.  Yokluk denilen ifadenin sadece lügatta bir sözcük olduğunu aslında asıl yokluğun öğrenmemek,  araştırmamak olduğunu bizlere gösteriyordu . Çocuk dediğimiz bireyler zamanı geldiğinde hayatlarımızın mimarı oluyordu.

 

 

 Sevgili okurum bu satırlar flimin sadece bir özetini temsil ediyordu umarım izler ve içindeki hayat derslerinden kendine roller bulursun. Rüzgarı Dizginleyen Çocuktu o ama hayatlarımızdaki mümkün olan şeylerin arayışına girmemize neden olan bir var oluş yapıtıydı. Çocuklarımız  bir şey bilmeyen yada anlamayan varlıklar değillerdi ,onlar bir birey ve düşüncelerine değer vermemiz gereken kişilerdi.  Destekleyelim; umutlarını,  hayallerini,  var olma mücadelelerini...

 

 

  Ve Martin Luther ‘ in şu sözüyle tamamlamak isterim yazımı “Uçamıyorsan koş; koşamıyorsan yürü; yürüyemiyorsan emekle .“

 

 

 İşin özü imkansızı yaratan düşüncelerimiz ama onları yıkan varlığımız...Güç hepimizde.

Bu yazı 277 defa okunmuştur.
YAZARIN DİĞER YAZILARI
FACEBOOK YORUM
Yorum