içerik yükleniyor...Yüklenme süresi bağlantı hızınıza bağlıdır!

ÇOCUKLARDA ŞİDDETİ ÖNLEMEK MÜMKÜN

Çocuklarının kavga ettiğini, vurduğunu, bağırdığını gören ebeveynlerin “Evde hiç böyle yapmaz halbuki, şımardı ondan böyle yapıyor.” “Benim çocuğum çok zeki, o yüzden böyle davranıyor.” “Senin çocuğun kışkırtmamış olsaydı o da dövmezdi.” gibi cümlelerle bir yandan çocuğunu korumaya çalışırken diğer yandan da çocuklarını haklı çıkaracak sebepler bulabildiklerine şahit olmuşsunuzdur. Ancak bu davranışların üstü örtüldüğünde ya da çocuğa iyi bir şeymiş gibi gösterildiğinde ileride öfkelerini kontrol etmekte zorlanan, ani öfke krizleri geçiren bireyler haline gelebilmektedirler. Bu sebeple ‘ağaç yaşken eğilir’ diyerek erkenden tedbir almakta fayda var.

 

 

Öncelikle çocuğun şiddet içerikli davranışlar sergilemelerinin sebeplerini irdeleyerek duruma temelden müdahale etmek, daha kalıcı sonuçlar elde edilmesine yardımcı olacaktır. Bunu sağlayabilmek için de çocukla oyun terapisi, masal terapisi, kum tepsisi uygulamaları gibi faaliyetlerden faydalanmak daha işlevsel olacaktır. Dramalar ve kukla gösterileri de çocuğun ilgisini çekeceğinden ve daha akılda kalıcı olacağından kullanılabilecek yöntemler arasındadır.

           

 

Okul öncesi ve ilkokul öğretmenleri ile ebeveynlerin neler yapabileceğinden bahsettik. Peki bunlar dışında okullarda ne gibi müdahalelerde bulunulabilir?

 

 

Anti-sosyal davranışların varlığı, dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu, öğrenme güçlüğü, motor-beceri gelişimindeki yetersizlikler bireyleri şiddete yönlendirebildiği için öncelikle bu alanlarda çalışmalar yapılabilir. Anti-sosyal davranışlar sergileyen bireylerle grupla psikolojik danışma veya duygu kartları gibi duygulara yönelik çalışmalar, kızgınlıkla başa çıkma, davranış değiştirme, sorun ve çatışmayı çözme becerilerini geliştirme, akranlarla pozitif ve arkadaşça ilişkileri geliştirme çalışmaları düzenlenebilir. 

 

 

Ebeveynlerin sosyo-ekonomik yetersizliklerinden ve kendi aralarında yaşadıkları bazı sorunlardan (ebeveynler arasındaki çatışma, aile içi şiddet, boşanma) dolayı öğrencilerde şiddet içerikli davranışlar gözlemlenebileceği için ailelere psikoeğitim verilebilir, sosyal hizmetlere yönlendirilerek maddi destek sunulabilir veya ailenin isteği doğrultusunda meslek edindirme kurslarına yönlendirilerek ek gelir oluşturmalarına yardımcı olunabilir.

 

 

Öğrencilerin okula olan bağlılıklarının güçlendirilebilmesi için birtakım aktiviteler yapılabilir. Öğrencilerin okul personeli veya öğretmenlerle birlikte yürütecekleri sosyal sorumluluk projeleri geliştirilebilir. Problemli öğrencilerin ailelerine rehberlik hizmeti verilebilir (Örki, 2013).

 

 

Öğrencilerin öz-kontrolünü geliştirmeye yönelik çalışmalar yapılabilir (İldeniz, 2015).

 

 

Parçalanmış aileye sahip öğrencilere yönelik rehberlik hizmeti çalışmaları yapılmalı ve gençlerin madde bağımlılığı konusundaki farkındalık düzeyleri artırılmalıdır. Öğrencilerin okulda veya okul dışında kendilerini ifade etme becerilerini geliştirmeye yönelik etkinlikler yapmasına imkânlar hazırlanmalı, gençlere yönelik yaz kampları da dâhil olmak üzere sosyal, kültürel, sanatsal ve sportif etkinliklere ulaşmaları sağlanarak öğrencilerin okul içerisinde ve dışında boş zamanlarını etkili bir şekilde harcayabilecekleri etkinlikler oluşturulabilir (İldeniz, 2015).

 

 

Rehberlik servisi, çocuklara öfke kontrolünün sağlanmasıyla ilgili bilgilendirici toplantılar yapmalı ve öfke kontrolüyle ilgi çocukların dikkatlerini çekebilecek broşürler dağıtabilir (İldeniz, 2015).

 

 

Çocukların agresif davranışlarda bulundukları görüldüğünde bunun yerine öfkesini, üzüntüsünü daha iyi bir şekilde nasıl ifade edebileceğini öğretebilmek için alternatif davranışlar gösterilebilir (Argüç, 2016: 44).

 

 

 

 

Kaynakça

İldeniz, U. (2015). Okullarda Şiddetin Nedenleri ve Önlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Yeditepe Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Örki, H. (2013). Okullarda şiddet ve suç: Eskişehir örneği. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi).             Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.

Wyckoff, J. ve Unell, B. C. (2016). Bağırıp çağırmadan ya da dövmeden çocuk terbiyesi.           (Çev. H. Argüç). İstanbul: Yakamoz Kitap.

 

Bu yazı 162 defa okunmuştur.
YAZARIN DİĞER YAZILARI
FACEBOOK YORUM
Yorum